Znajome, nieznajome – chwila przerwy między poważnymi tematami

Mam w głowie (oraz w notatkach i odpowiednich folderach Zotero) przynajmniej dwa poważne wpisy: jeden o narodowej dyskusji – choć właściwsze byłoby określenia „histeria” – wokół gender (a niech tam, dołożę się i ja; zwłaszcza, że od nowego semestru znowu będę prowadzić kurs zatytułowany „Cyberfeminizm” w ramach specjalizacji „Cyberkultura” w Instytucie Kulturoznawstwa UMCS w Lublinie), drugi wpis o wizualizacji naukowej (ale od kompletnie innej strony; być może nawet samo sformułowanie jest w tym przypadku mylące). Póki co, mały off topic, na marginesie książki, którą powoli finalizuję.

Rzecz dotyczy… New Jersey Turnpike. Otóż tropiąc przeróżne genealogie sztuki mediów lokacyjnych (jeden z podrozdziałów książki) sprawdzam nieco dokładniej, niż to zazwyczaj się czyni, wątek związków z land artem. Co dokładnie wytropiłam, będzie można przeczytać w książce 🙂 (a chyba uda mi się wyjść poza zwyczajową, „ekologiczną” interpretację tego nurtu – sądzę, że można zaryzykować powiązanie koncepcji postmediów w wydaniu Rosalind Krauss właśnie z twórczością m.in. Roberta Smithsona). Poboczny wątek dotyczy jednego z pierwszych dzialań artystycznych, które według autora monumentalnej monografii poświęconej land artowi, Gillesa A. Tiberghiena, można postrzegać jako swoisty akt założycielski – wycieczki samochodowej zbudowaną już wówczas, ale jeszcze nie oddaną do użytku autostrady New Jersey Turnpike, na którą wybrał się w 1951 roku Tony Smith. Wrażenia z tej wyprawy zostały przez artystę podsumowane dopiero 15 lat później, w wywiadzie na łamach Artforum z grudnia 1966 roku. Czytałam, jak to Smith wybrał się z trzema studentami z Cooper Union (gdzie wtedy wykładał) na przejazd między Meadows i New Brunswick, jak artysta – podążając w ciemności anonimową (bez namalowanego jeszcze oznaczenia poziomego, bez znaków, i bez oświetlenia) wstęgą asfaltu – doznał olśnienia: że ma do czynienia z wytworzonym przez człowieka krajobrazem i obiektem, które jednak nie mogą być uznane za sztukę; a przecież doświadcza czegoś, czego sztuka do tej pory nie była mu w stanie zaoferować i że uwalnia się radykalnie od wielu związanych z nią wyobrażeń. Ten opis mówiący o „ciemnym pasie płynącym przez równinę, obramowanym wzgórzami w oddali, ale punktowanym przez składowiska, wieże, dymy i kolorowe światła” olśnił i mnie: natychmiast wywołał z zakamarków pamięci obraz, co więcej obrazowi towarzyszyły niezapomniana ścieżka dźwiękowa. Jeszcze ułamek sekundy… i tak, właśnie tak:

New Jersey Turnpike ma oczywiście więcej śladów w amerkańskiej kulturze popularnej, a zdaniem Davida Salomona wrażliwość amerykańskich minimalistów: Tony’ego Smitha, Roberta Smithsona, Donalda Judda i Dana Grahama ukształtowały amerykańskie suburbia, wraz z ich monotonią i powtarzalnością form nie-miejsca. Dla mnie jednak jest to przede wszystkim przykład na to, jakim uproszczeniem obciążona jest popularna teoria Clifforda Nassa i Byrona Reevesa – gdzieś u podstaw tkwi przekonanie, że rzeczywistość medialna i „realna” rozdzielone są ostrym cięciem (bo tylko wtedy można je ze sobą zrównywać, a problemem staje się „personalne” traktowanie mediów). Znacznie bardziej przemawia do mnie inna narracja, podążająca bardziej w stronę myślenia o rzeczywistości społecznej jako pewnym kontinuum, hybrydowej mieszance, w której doświadczenie „realnosci” nie jest przeciwstawione obrazom medialnym: wyjaśniał to Greg Dickinson na konferencji w Leeds, o której pisałam w czerwcu 2013. To właśnie przykład na to, jak obrazy medialne wpływają na procesy kognitywne na najgłębszym poziomie, pomagając „oswoić” miejsce. Dla mnie New Jersey Turnpike, którą jechałam w 2001 i 2006 roku, ta z projektu Tony’ego Smitha i ta z czołówki serialu Rodzina Soprano to w gruncie rzeczy jedna przestrzeń, której poszczególne składniki zacierają się, bo być może nigdy nie były oddzielne.

Reklamy

About nytuan

Moje oficjalne bio akademickie: Dr Anna Nacher – asystent w Katedrze Mediów Audiowizualnych Instytutu Sztuk Audiowizualnych. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się na teorii mediów w perspektywie kulturoznawczej, studiach genderowych, antropologii audiowizualności, nowych zjawiskach w kulturze współczesnej, przemianach związanych z procesami globalizacyjnymi. Aktualne tematy badań własnych: analiza przemian dyskursu przestrzeni w mediach nowej generacji (przestrzeń hybrydowa, locative media), praktyki dyskursywne Internetu drugiej generacji (folksonomia i architektura informacji). Prowadzi także zajęcia na Podyplomowych Studiach z Zakresu Gender. Pasjonuje się muzyką współczesną i elektroniczną (zwłaszcza elektroakustyczną, improwizowaną i awangardową wokalistyką), w wolnych chwilach prowadzi własny projekt muzyczny. Wolny czas najchętniej spędza podróżując na rowerze bądź uprawiając trekking w górach Europy i Azji. Miłośniczka przestrzeni wielkomiejskich i dzikiej przyrody. W 2006 roku obroniła (z wyróżnieniem) na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej doktorat dotyczący kategorii gender w telewizji. Autorka książki Telepłeć. Gender w telewizji doby globalizacji, Kraków 2008: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego. Inne ważniejsze publikacje: Reality TV niebezpieczne związki z rzeczywistością [w:] Rzeczywistość a dokument, red. M. Miśkowiec, M. Kozień-Świca, Kraków 2008: Muzeum Historii Fotografii; Cyborg jako kłącze – polityka produktywnych sprzeczności [w:] red. Radkiewicz M., Gender – konteksty, Kraków 2004: Rabid, “Przygody nowoczesności poza euroamerykańskim centrum” [w:] „Przegląd Kulturoznawczy” nr 3 / 2007, “Pasaże ekstazy” [w:] „Przegląd Kulturoznawczy”, nr 2 / 2007; „Kulturoznawstwo – studia nad płcią. O potrzebie aliansu” [w:] „Kultura Współczesna”, nr 2 (52) / 2007, „Zagubiony w gatunkowym labiryncie – kilka uwag o modelu analizy gatunkowej w telewizji” [w:] „Kultura Popularna”, nr 1 (15)/2006. Aktywna także jako tłumaczka tekstów anglojęzycznych z zakresu teorii mediów, teorii gender i kulturoznawstwa. Od roku 2007 uczestniczy w dwuletnim ministerialnym projekcie badawczym „Miasto w sztuce – sztuka miasta: analiza kulturowa przestrzeni miejskich przełomu XX/XXI w.” Studentów uczestniczących w prowadzonych przeze mnie kursach zapraszam z korzystania z materiałów zamieszczonych na https://nytuan.wordpress.com oraz do współtworzenia bloga.

Posted on 07/02/2014, in work-in-progress and tagged , , , , , . Bookmark the permalink. Dodaj komentarz.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s