o tym samym, co ostatnio (prawie)

I kolejny głos w dyskusji na temat blogowania naukowego, bardzo treściwy, nieco zaczepny i bardzo inspirujący. Na kolejnym blogu, którego do tej pory jeszcze nie uwzględniłam, choc powinnam była. Wiele z tych blogów, na które zaglądam oscyluje między treściami „naukowymi” i „osobistymi”, to zresztą w przypadku tego gatunku wypowiedzi zupełnie naturalne i często spotykane. Nie oznacza zresztą, żeby traciła na tym zawartosc merytoryczna – sądzę, że jest wręcz przeciwnie, ta zawartość przyobleka się w konieczny kontekst. A żyjemy w czasach obcinania kontekstów, bo wystają  z tabelek Excela. W życiu naukowym, przybiera to formę „oceny parametrycznej jednostek”, a sprzeciw w postaci listu protestacyjnego na facebooku i gdzie indziej, dobrze wyjaśnia, co jest stawką w tej grze (i o czym już pisalam nieco wcześniej, między wersami odnosząc się do ogólnonarodowego stawiania humanistyki i humanistów do kąta, bo trudno im się do tabelek wpisać, jako że widzą związane z tym zagrożenia lub ideologiczne tło całej sprawy – do wątku jeszcze powrócę). A że w Polsce każdy szmondak na forum gazeta.pl lub na onecie, wiadomo, zna się na wszystkim, a najlepiej na nauce, to czytanie niektórych komentarzy przy (często równie zresztą idiotycznych) artykułach może podnieść ciśnienie co słabszym psychicznie jednostkom (jak, żeby daleko nie szukać, autorka niniejszego wpisu). A właśnie wróciłam ze spotkania, które całe było o obcinaniu tego, co nie mieści się do tabelek, stawka tego spotkania bardzo wysoka (nie było towarzyskie, nie było miłe, nie było inspirujące, było konieczne, formalne, obcinające skrzydła, jeśli chcieć na poważnie traktować urzędnicze procedury). Wynika z niego jednoznacznie – trans-, interdyscyplinarność i wieloparadygmatyczność w polskiej academii nie mają żadnych szans. Znowu. I jak zwykle. Będą się liczyć patenty sprzedane lokalnym biznesom, których nie stać na lepsze rozwiązania realizowane w programach, których ideowe zaplecze jest dla nszych decydentów najwyraźniej zupełnie niedostrzegalne. Jeśli w taką filozofię właduje się największe choćby pieniądze, to nie tylko niczego to nie zmieni, ale wręcz przeciwnie – powtornie zaszkodzi, bo funduje sobie ociężałego mastodonta za duży pieniądze (żeby chociaż zdolny był poruszać się o własnych siłach i żeby był z tego jakiś fun).

Advertisements

About nytuan

Moje oficjalne bio akademickie: Dr Anna Nacher – asystent w Katedrze Mediów Audiowizualnych Instytutu Sztuk Audiowizualnych. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się na teorii mediów w perspektywie kulturoznawczej, studiach genderowych, antropologii audiowizualności, nowych zjawiskach w kulturze współczesnej, przemianach związanych z procesami globalizacyjnymi. Aktualne tematy badań własnych: analiza przemian dyskursu przestrzeni w mediach nowej generacji (przestrzeń hybrydowa, locative media), praktyki dyskursywne Internetu drugiej generacji (folksonomia i architektura informacji). Prowadzi także zajęcia na Podyplomowych Studiach z Zakresu Gender. Pasjonuje się muzyką współczesną i elektroniczną (zwłaszcza elektroakustyczną, improwizowaną i awangardową wokalistyką), w wolnych chwilach prowadzi własny projekt muzyczny. Wolny czas najchętniej spędza podróżując na rowerze bądź uprawiając trekking w górach Europy i Azji. Miłośniczka przestrzeni wielkomiejskich i dzikiej przyrody. W 2006 roku obroniła (z wyróżnieniem) na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej doktorat dotyczący kategorii gender w telewizji. Autorka książki Telepłeć. Gender w telewizji doby globalizacji, Kraków 2008: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego. Inne ważniejsze publikacje: Reality TV niebezpieczne związki z rzeczywistością [w:] Rzeczywistość a dokument, red. M. Miśkowiec, M. Kozień-Świca, Kraków 2008: Muzeum Historii Fotografii; Cyborg jako kłącze – polityka produktywnych sprzeczności [w:] red. Radkiewicz M., Gender – konteksty, Kraków 2004: Rabid, “Przygody nowoczesności poza euroamerykańskim centrum” [w:] „Przegląd Kulturoznawczy” nr 3 / 2007, “Pasaże ekstazy” [w:] „Przegląd Kulturoznawczy”, nr 2 / 2007; „Kulturoznawstwo – studia nad płcią. O potrzebie aliansu” [w:] „Kultura Współczesna”, nr 2 (52) / 2007, „Zagubiony w gatunkowym labiryncie – kilka uwag o modelu analizy gatunkowej w telewizji” [w:] „Kultura Popularna”, nr 1 (15)/2006. Aktywna także jako tłumaczka tekstów anglojęzycznych z zakresu teorii mediów, teorii gender i kulturoznawstwa. Od roku 2007 uczestniczy w dwuletnim ministerialnym projekcie badawczym „Miasto w sztuce – sztuka miasta: analiza kulturowa przestrzeni miejskich przełomu XX/XXI w.” Studentów uczestniczących w prowadzonych przeze mnie kursach zapraszam z korzystania z materiałów zamieszczonych na https://nytuan.wordpress.com oraz do współtworzenia bloga.

Posted on 23/03/2011, in Uncategorized. Bookmark the permalink. 3 komentarze.

  1. ja również dziękuję !

    Lubię to

  2. witam!
    trafiłem na Pani bloga i chętnie dodam go do swojego blogrolla ::)

    student

    Lubię to

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s